Roll20 Game!

I’m trying to gather a playing group to playtest my setting and I’m listing it on the Roll20 platform. So if you are curious about this world and want to have your own adventure in it chack out this listing and give it a try! The World Presentation is set for Monday, 23rd of May at 8:00 PM Greek Summer Time (GMT+3).

Αν υπάρχει αρκετό ενδιαφέρον από έλληνες, μπορεί να γίνει και group στα ελληνικά (3-5 άτομα χρειάζονται).

Advertisements

Just a glimpse – Μια μικρή ματιά

Διάβασα πρόσφατα στο πολύ όμορφο ιστολόγιο της Μαριλένας ένα μικρό κειμενάκι μια φίλης της και ομολογώ ότι με παρακίνησε να γράψω κάτι, καθώς κάτι τέτοια μικρά κειμενάκια (glimpses όπως τα αποκαλώ) χρησιμοποιούσα για να βάζω λίγο τους φίλους στο κλίμα του κόσμου που έχω φτιάξει. Αυτά τα glimpses αποτέλεσαν και τη βάση για τις πιο εκτεταμένες ιστορίες από τον κόσμο μου. Η αρχική μορφή του κειμένου (άλλαξα ελάχιστες λέξεις) εμφανίστηκε στο πολυαγαπημένο Μουσικό Ονειροδρόμιο στο musicheaven.gr

Διαβάστε το και περιμένω τις εντυπώσεις σας! Ευχαριστώ!

Το αστέρι της Λέαινας ήταν σχεδόν πάνω από το κεφάλι της όταν σταμάτησε το άλογό της και ξεπέζεψε. Ήταν μια ζεστή ανοιξιάτικη βραδιά χωρίς φεγγάρι και στον καθαρό και ξάστερο ουρανό λαμπύριζαν μυριάδες άστρα.

Περπάτησε κρατώντας τα χαλινάρια στο χέρι τα τελευταία μέτρα μέχρι το αρχοντικό και έδεσε το άλογο στο φράχτη. Ελάχιστα παράθυρα ήταν φωτισμένα αλλά αυτό της ήταν αδιάφορο. Δεν είχε έρθει για επίσκεψη αλλά για σοβαρότερο λόγο.

Έκανε το γύρο του σπιτιού και έφτασε στη σκοτεινή πίσω αυλή. Ένα αχνό χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη της καθώς θυμήθηκε τις ατέλειωτες ώρες που σα παιδί είχε περάσει εκεί παίζοντας με τους υπηρέτες και κλέβοντας γλυκά από τη μαγείρισσα. Με σίγουρα και αθόρυβα βήματα έφτασε στην πόρτα που ήξερε από τότε το κόλπο πως να την ανοίγει χωρίς κλειδί. Ήταν σίγουρη πως αυτό δεν είχε αλλάξει. Πήρε μια βαθιά ανάσα και δοκίμασε. Η πόρτα άνοιξε και άφησε έναν αναστεναγμό ανακούφισης. Τώρα θα ήταν πιο απλά τα πράγματα.

Με γρήγορα βήματα διέσχισε διαδρόμους και σκάλες φροντίζοντας να μένει στις σκιές. Σε λίγα λεπτά ήταν έξω από το δωμάτιο που ήθελε. Φως αχνοφαινόταν από τη χαραμάδα της πόρτας. Αυτή που ήρθε να δει θα ήταν ξύπνια. Της ήταν αδιάφορο. Έτσι κι αλλιώς θα την ξυπνούσε. Το χέρι της έσφιξε τη λαβή του σπαθιού της και με μια απότομη κίνηση μπήκε στο δωμάτιο κλείνοντας γρήγορα την πόρτα πίσω της.

Τα δύο άτομα που ήταν στο δωμάτιο πάγωσαν. Από τα χέρια του ημίγυμνου νεαρού οινοχόου ένα μπουκάλι κρασί έπεσε και άρχισε να χύνεται στο χαλί σχηματίζοντας ένα λεκέ σκοτεινό σαν αίμα. Η γυμνή κοπέλα με τα χρυσά μαλλιά την κοίταζε σα να έβλεπε φάντασμα. Και δεν είχε και άδικο σκέφτηκε. Μετά από τόσα χρόνια οι περισσότεροι τη θεωρούσαν νεκρή. Μίλησε με σταθερή φωνή:

Καλησπέρα Ιππονίκη…», “ενοχλώ;” συμπλήρωσε με ειρωνικό τόνο. Η άλλη κοπέλα σηκώθηκε αργά.

Είσαι… είσαι…”, ψέλλισε.

Ναι, είμαι ζωντανή παρά τις προσπάθειες όλων σας!”, την έκοψε απότομα.

Αντιγόνη, εγώ…”, πήγε να δικαιολογηθεί η άλλη.

Ναι και εσύ!” φώναξε. “Απ’ όλες τις άλλες δεν περίμενα τίποτα καλύτερο αλλά εσύ! Εσύ που μεγαλώσαμε μαζί σε αυτό εδώ το σπίτι! Που ήμασταν πέρα από εξαδέλφες και φίλες!” Η Ιππονίκη έσκυψε το κεφάλι. Η Αντιγόνη σταμάτησε να μιλάει. Η ανάσα της ακουγόταν βαριά. Έπρεπε να μείνει ήρεμη.

Ξαφνικά, η Ιππονίκη κινήθηκε με αστραπιαία ταχύτητα και βρέθηκε με ένα όπλο στα χέρια, ένα όπλο που τη σημάδευε. Είχε ξεχάσει πόσο γρήγορη και επικίνδυνη στη μάχη ήταν η εξαδέλφη της.

Πες μου γιατί εμφανίστηκες τώρα! Γιατί μετά από τόσα χρόνια και γιατί εδώ! Τι θέλεις από εμένα, εκδίκηση;” τη ρώτησε επιτακτικά.

Η Αντιγόνη πήρε βαθιά ανάσα, έτσι κι αλλιώς γι’ αυτό είχε έρθει.

Ξέρεις γιατί”, είπε ήρεμα, “το βλέπεις παντού, δεν είσαι χαζή. Η αυτοκράτειρα έχει χάσει τα στηρίγματά της, η αυτοκρατορία είναι στο μεταίχμιο δύο εποχών, είναι η ώρα για μένα να πάρω από τη σφετερίστρια ό,τι μου ανήκει. Κι εσύ, το ξέρεις καλά, είσαι η πιο δυνατή απ’ όλες στο βασίλειο, αν εσύ είσαι στο πλευρό μου οι άλλες θα ακολουθήσουν… ή θα συντριβούν”, συμπλήρωσε πιο χαμηλόφωνα. Σώπασε και κοίταξε την Ιππονίκη στα μάτια. Δεν είχε σταματήσει να τη σημαδεύει. Και καλά κάνει, σκέφτηκε, δεν είμαι λιγότερο επικίνδυνη.

Ξέρεις τι θα μου δώσει η αδερφή σου αν σε παραδώσω;” είπε η Ιππονίκη, “ζωντανή ή νεκρή” συμπλήρωσε με σαρδόνιο χαμόγελο.

Η Αντιγόνη σφίχτηκε. “Καλύτερα νεκρή…” ψιθύρισε. Έκλεισε τα μάτια της που άρχισαν να δακρύζουν καθώς η Ιππονίκη πατούσε τη σκανδάλη. Το όπλο εκπυρσοκρότησε αλλά δεν ένιωσε πόνο, ένα γδούπος ακούστηκε δίπλα της και ανοίγοντας τα μάτια είδε το νεαρό οινοχόο νεκρό με την έκπληξη ακόμα ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του. Κοίταξε με ελπίδα την Ιππονίκη.

Είδε και άκουσε πολλά, δυστυχώς γι’ αυτόν” κούνησε αυτή το κεφάλι.

Αυτό σημαίνει…;” άφησε την ερώτηση να κρέμεται η Αντιγόνη.

Αυτό σημαίνει πως από αύριο πρέπει να σχεδιάσουμε προσεκτικά τις κινήσεις μας. Δεν θα ήθελα να πέσω στα χέρια της αδερφής σου” απάντησε η Ιππονίκη. “Απόψε, όμως…” είπε χαμογελώντας με νόημα.